Kiedy mój wyimaginowany syn nie wiedział, że nasza kamera przy drzwiach ma mikrofon, to, co usłyszałam o jego biologicznej matce, sprawiło, że zaczęłam płakać.
Kiedy Olivia zauważyła nagłe zmiany w zachowaniu swojego wyimaginowanego syna Josha, zaczęła się coraz bardziej martwić.
Pomimo jej starań, aby przekonać męża Patricka do rozmowy z nim, Josh milczał.
Pewnego dnia Olivia usłyszała rozmowę między Joshem a jego biologiczną matką, która ujawniła bolesną prawdę.
Każdej niedzieli o 17:00, jak zegarek, Josh wracał z domu swojej matki. Cicho wchodził do domu, zdejmował buty i natychmiast udawał się do swojego pokoju.
Ten rytuał stał się normą, ale towarzyszyła mu drastyczna zmiana zachowania Josha. Nasz wcześniej radosny i rozmowny dziesięciolatek stał się zamknięty, zamyślony i wycofany.
Nigdy nie mówił, co działo się u jego mamy Lindy w weekendy, a Olivia nie chciała zadawać pytań, nie rozumiejąc, jaką rolę powinna pełnić jako wyimaginowana matka.
„Myślisz, że wszystko w porządku, Patricku?” – zapytała Olivia pewnego wieczoru, gotując kolację i patrząc na Josha, który właśnie wrócił, wyglądając na szczególnie zdenerwowanego.
Patrick machnął ręką. „Wszystko będzie w porządku. Linda pewnie znowu się na niego wkurzyła z powodu szkoły. Może być uciążliwa.”
Olivia skinęła głową, ale nie mogła pozbyć się uczucia, że coś głęboko dręczy Josha. Przypomniała sobie pierwsze dni, kiedy Josh przeprowadził się do nich.
Był wtedy jak promień słońca, zawsze chętny do opowiadania o swoim dniu i zadawania niezliczonych pytań. Spędzali razem godziny na pieczeniu, budując bliską więź.
Jednak te radosne chwile wydawały się teraz bardzo odległe. Pomimo najlepszych starań – gotowania ulubionych potraw Josha, organizowania wieczorów filmowych – nic nie poprawiało jego nastroju.
Później tego samego wieczoru Patrick usiadł z Joshem, by porozmawiać, ale niemal nic to nie dało. „Bycie u mamy po prostu mnie męczy,” przyznał się Josh.
„Ale wiem, że ważne jest, żeby spędzać z nią czas.”
Patrick zaproponował, żeby zmniejszyli wizyty, jeśli to za trudne, ale Josh szybko odrzucił ten pomysł i poszedł do swojego pokoju.
Idąc obok, na chwilę zatrzymał się i objął Olivię – gest, który zarówno ją pocieszał, jak i niepokoił.
Olivia coraz bardziej się martwiła, aż pewnej niedzieli wszystko stało się jasne.
Czekając, aż Josh wróci z domu Lindy, Olivia oglądała na żywo obraz z kamery bezpieczeństwa przy werandzie.
Josh i jego mama stali na zewnątrz, a ciekawość Olivii została wzbudzona. Obserwowała, jak Linda przekazuje Joshowi pudełko z ciastkami i mówi: „Wiesz, co masz zrobić.”
Olivia poczuła ucisk w żołądku, obserwując tę scenę. Josh niepewnie skinął głową, a jego głos drżał, gdy powiedział: „Mamo, nie chcę już kłamać. Wiesz, że coś jest nie tak.
Jeśli tata dowie się, że co tydzień zmuszasz mnie do kradzieży rzeczy z jego domu, będzie zły!”
Serce Olivii pękło. Kraść? Ze swojej własnej rodziny?
Zatrzymała się w martwej ciszy, słuchając, jak Linda zimno nakazuje mu dalej przynosić rzeczy z domu – od kosmetyków Olivii po zapasy Patricka.
Linda nawet zażądała, by Josh ukradł niektóre biżuterię Olivii, aby pokryć swoje długi.
Wzburzona i zraniona Josh’em, Olivia ruszyła w stronę drzwi. „Linda, wszystko słyszałam,” powiedziała zimno.
Josh chwycił Olivię, jego poczucie winy i wstyd były wyraźnie odczuwalne.
Linda próbowała się tłumaczyć, ale Olivia jej przerwała. „Pomogę ci stanąć na nogi, ale Josh zostaje z nami, dopóki nie nauczysz się o niego właściwie dbać.
I nigdy więcej nie zmusisz go do kradzieży. Rozumiesz?”
Rozumiejąc powagę sytuacji, Linda niechętnie się zgodziła. Po jej wyjściu Josh rozpłakał się. „Nie chciałem tego robić. Bardzo mi przykro, Liv.”
Olivia mocno go objęła. „Wszystko będzie dobrze, kochanie. Rozwiążemy to, a wszystko stanie się lepsze.”
Choć Olivia była wstrząśnięta i zraniona, jej pierwszym zmartwieniem był Josh.
Przysiągła, że będzie go chronić przed kolejnym wykorzystywaniem i pokaże mu, że w ich domu jest bezpiecznie i jest kochany.
