Te ogórki byłyby teraz przydatne, zwłaszcza kiedy latem już trudno je obserwować.
Większość ogrodników powyżej 60. roku życia doskonale zna te odmiany i hybrydy, uprawiając ogórki z własnych nasion.
Tak, osobiście znam cztery osoby, które nawet hybrydy «odtworzyły» i od 15 lat z powodzeniem używają własnych nasion.
Odmiany te odkryłem już dawno, ale teraz nadszedł czas, by podzielić się informacjami na ich temat.
Dziś postanowiłem przygotować dla Was przegląd odmian i hybryd ogórków, które nie kosztują 200 rubli za opakowanie z 3–5 nasionami, lecz jedynie 15–20 rubli.
Od razu powiem, że wszystkie te odmiany uprawiałem w różnych latach i mam o nich tylko najlepsze zdanie. Ostatnio i ja «zafiksowałem się» na partenokarpicznych hybrydach.
Jednak jednej z tych odmian jestem wierny już od ponad 20 lat.
Czytaj dalej, a dowiesz się, które ogórki uprawiam co roku, bo nie spotkałem nic lepszego niż ta odmiana.
Zaczynam od prawdziwego ulubieńca ludu, który nadaje się zarówno do szklarni, jak i do gruntu. Jest to „Rodničok F1” – partenokarpiczna hybryda, która nie wymaga zapylania, ale cechuje się doskonałym plonowaniem.
Opakowanie z 12 nasion kosztuje nie więcej niż 20 rubli. Owoce są jednorodne, mają długość 8–10 cm. Doskonale plonuje o każdej porze roku.
Jej plon nie ustępuje znanym hybrydom „Kuraż” i „Herman”.
Jest jednak bardzo wymagająca pod względem światła. Lubi rosnąć w słońcu i nie toleruje nawet lekkiego cienia.
Świetnie nadaje się do konserwowania w różnych formach. Zielone ogórki z czarnymi kolcami – to właśnie to, czego potrzeba do kiszenia i solenia.
Kolejna tania hybryda, która nigdy nie zawodzi – to „Zozulja F1”. Jest przeznaczona do sałatek, do spożycia na surowo.
Są pyszne i łatwo solone, a także miło jest je po prostu chrupać świeże.
W naszym mieście opakowanie z 10 nasion kosztuje 20 rubli. Aby zaopatrzyć rodzinę w świeże ogórki sałatkowe, wystarczy posadzić 3–4 rośliny.
Plon z jednej rośliny to 7–8 kg na sezon. Plonuje nieprzerwanie. Jednak tę hybrydę należy uprawiać na otwartym gruncie lub pod tymczasowymi przykryciami foliowymi, ponieważ wymaga zapylania przez owady.
Kolejny zupełnie nie wymagający ogórek sałatkowy o bardzo dużym plonie to „Kwiecień F1”. Opakowanie z 12 nasion kosztuje 22 ruble.
To partenokarpiczna hybryda, która nie wymaga zapylania pszczołami. Dlatego może być z powodzeniem uprawiana w poliwęglanowych szklarniach.
Wczesny, z równomiernym oddaniem plonów. Ogórki osiągają długość 18–20 cm. Są bardzo smaczne, słodkie, chrupiące, z wyraźnym zapachem ogórka.
Jest to głównie ogórek sałatkowy, ale także nadaje się do lekkiego solenia. Próbowałem solić go metodą beczkową. Doskonale trzymał się w piwnicy aż do stycznia.
Jeśli kiedykolwiek spróbujecie uprawiać „Luchovickis F1”, prawdopodobnie od razu zrozumiecie, że praktycznie nie ustępuje nowoczesnym drogim hybrydom.
To ogórki partenokarpiczne, co oznacza, że nie wymagają zapylania. Dlatego dają stabilne plony przez cały sezon.
Ponadto jest to hybryda o wyraźnym typie koncentracji, ponieważ w każdej kącie liścia formuje się jednocześnie 3–4 ogórki. Plon jest bardzo wysoki – do 10 kg z jednej rośliny.
Cena tej hybrydy jest przystępna. W zeszły weekend kupiłem opakowanie z 10 nasion za 48 rubli.
A teraz przechodzimy do prawdziwych odmian, z których można spokojnie zbierać własne nasiona i w przyszłości całkowicie nie polegać na kaprysach producentów. Zaczynam od mojej ulubionej odmiany – ogórek „Sól”.
Uprawiam go co roku. 2–3 rośliny. Nasiona mam już od dawna.
Odmiana uniwersalna. Doskonale nadaje się do świeżych sałatek i konserwowania. Idealna do kiszenia.
Niezbyt wymagająca w pielęgnacji i przestrzegania różnych zasad agrotechniki.
Jest to ta odmiana, której nasiona po prostu wkłada się do kompostu pod koniec maja, a na początku sierpnia zbiera się z dwóch roślin wiadro ogórków co dwa dni.
Jedyne, co może być problematyczne, to w upale trzeba podlewać rano i wieczorem. W przeciwnym razie ogórki mogą stać się gorzkie.
Inna wspaniała odmiana, odpowiednia dla każdego regionu. Uprawiam ją na otwartym gruncie. W szklarni wcale się nie sprawdza. Ma zdolność szybkiego wzrostu pędów do 20 metrów długości.
A oto sekret – to właśnie na tych bocznych pędach rosną liczne ogórki o pięknym czarnym pokryciu i dużych guzkach.
To odmiana „Nježinskis”. Jest zapylana przez pszczoły. Bardzo plonująca. Ale jest pewien sekret. Gdy centralny pęd osiągnie długość 1 metra, należy przyciąć wierzchołek.
I to wszystko. Nie trzeba już nic więcej formować. Po prostu zbieracie ogórki do wiader, kisicie w beczce i cieszycie się tą wspaniałą odmianą.
Na koniec naszego «TOP» dzisiaj świetna starodawna odmiana „Muromski 36”.
To wyjątkowy ogórek do kiszenia. Jeśli go wyhodujecie i spróbujecie kisić metodą beczkową, przekonacie się, że nigdy wcześniej nie próbowaliście tak pysznych kiszonych ogórków.
Jest to odmiana zapylana przez pszczoły, którą należy uprawiać tylko na otwartym gruncie. Najlepiej wysiewać pod koniec maja bezpośrednio do ziemi, z nieco kiełkującymi nasionami.
Sieję je w kompoście. I przez cały sezon nie nawożę ich niczym. Tylko raz przycinam centralny pęd na wysokości 1,5 metra.
I codziennie podlewam, jeśli nie pada deszcz. I to wszystko. A ogórki co roku obficie owocują.
I nie trzeba z nimi kombinować, jak z nowoczesnymi hybrydami, które cały plon mają tylko na centralnym pędzie. Nie ma żadnych «szoków» z nożyczkami – nic nie trzeba formować.
Nie ma żadnych nasion zielonego nawozu, popiołów i innych bzdur. Po prostu wkładasz nasionko i rośnie samo. To najłatwiejsza odmiana ogórków, jaką kiedykolwiek spotkałem.
